Var olmayan bir şeyi aradım. Sonra onu kendim kurdum.
Mühendisliğin ve yazılımın yapılandırılmış dünyasından geliyorum — mantık, teşhis ve çözülebilir problemler üzerine kurulmuş bir dünya. Değişkeni saptarsınız, nedeni yalıtırsınız, çözümü uygularsınız. Sistemler öngörülebilir davranır. Problemlerin adı vardır.
Ardından yaşananların bu özelliklerin hiçbiri yoktu.
Sistemlerin Bulamadığı Şey
Yirmi altı yaşımda içimde bir şey yarıldı. Bedenim, sistemim — beni bir arada tutan her şey, hiçbir çerçeveye oturtamadığım biçimlerde çözülmeye başladı. Haydarabad, Bangalore ve Chennai'de hastane hastane dolaştım. Her test yapıldı. Her değer normal döndü. Bir doktor, raporların tamamını gördükten sonra bana açıkça şunu söyledi: "Dünyanın herhangi bir yerine gidebilir, herhangi bir ileri tıp merkezine başvurabilirsiniz. Hiçbir sistem şu anda size teşhis koyamaz."
O bunu bir sonuç olarak söyledi. Ben bilgi olarak aldım.
Allopatiyi bıraktım ve bulabildiğim her alternatife yöneldim — Siddha, Varma, ozon terapisi, akupunktur, refleksoloji. Beden yavaşça, kısmen iyileşti. Yürüyecek kadar. Aramayı sürdürecek kadar.
O deneyim bana başka hiçbir yolla öğrenemeyeceğim bir şeyi öğretti: kendi karmamız, ağrımız ve acımız söz konusu olduğunda kimse bir şey yapamaz. İnsan onun içinden geçmek zorundadır.
Aradaki Yıllar
Bütün bunlardan önce bir kariyerim vardı — yazılım geliştirme, her problemin bir adı ve bir yöntemi olduğu o yapılandırılmış mühendislik dünyası. Bu işte iyiydim. Yirmi dört yaşlarımda çok daha büyük bir şey kurma vizyonu gördüm: yoksullukla geniş ölçekte uğraşacak bir nano kurum; ardında kalıcı bir şey bırakan türden bir proje. Kariyer her zaman başka bir şeye giden bir araçtı. Sonra çöküş geldi ve diğer her şey durdu.
Kısmi iyileşmenin ardından bir ashrama geldim ve 2014'ten itibaren orada kaldım. Sıfır bakiye, kendimi idame ettirmek için çekilmiş emeklilik birikimleri, kurumun kaynaklarından alınmış hiçbir şey. Niyet daha derine gitmekti — başka hiçbir şeyin sunmadığını uygulama yoluyla bulmak. Sonunda oradaki koşullar ayrılmamı gerektirdi. Küskünlük duymadan ve bir planım olmadan çıktım.
İşe yarayabileceğini düşündüğüm şeyi denedim: bir restoran — Sanghamitra — ruhsal topluluğa hizmet etmesi ve altından kurtuluşa adanmış bir ashramı finanse etmesi amaçlanmıştı. Yemek işinin kendine özgü zorunlulukları var. Öğrettiğinden fazlasını tüketmeden önce kapattım.
Ardından bir gayrimenkul girişimi — Bodhi Space; Moksha'ya yönelen samimi taliplerin bir topluluğu olarak tasarlanmıştı. Gayrimenkul dünyası işleyebilmek için manipülasyon ve yanlış beyan talep ediyordu. Vizyon anında zedelendi. Onu tamamen bıraktım. Artık iş yok. Karar netti: bir vakıf kurmak ve Yoga, Ayurveda ile Tantra'yı bir şifa yolu olarak doğrudan birbirine bağlamak. O çalışma başladı. Sonra Devi Sakthi Peetam'ı açığa çıkardı — bu toprağın gerçekte ne olduğunu ve ne olmaya yazgılı olduğunu. Aarogya Center bir kenara bırakıldı. Tüm odak Naga Pratishtha'ya verildi. O artık tamamlandı. Aarogya Center yeniden gündeme alınıyor.
Gördüğüm Şey
Onu izleyen yıllar boyunca ulaşabildiğim her geleneği taradım. Ashramlarda yaşadım. Kutsal yerlere gittim. Yoga'nın, Siddha'nın ve ritüelin sunduklarını araştırdım — bir turist olarak değil, belirli ve çözülmemiş bir sorunu olup gerçekten işe yarayanı arayan biri olarak.
Bulduğum şey, kimsenin dürüstçe ele almadığı bir boşluktu.
Her sistem tek bir katmanı ele alıyor. Tıp bedeni alıyor. Terapi zihni alıyor. Yoga enerji sistemiyle çalışıyor. Ritüel, modern dünya tarafından hurafe diye reddediliyor. Hiçbiri birbiriyle konuşmuyor. Ve derin, çözülemeyen bir sorunu olan kişi hepsinin arasındaki boşluklardan aşağı düşüyor — kök el değmemiş kalırken belirtiler için tedavi ediliyor.
Bu bir tasarım hatası değildi. Bir varsayımdı: acının tek bir nedeni, tek bir katmanı, tek bir çözümü olduğu varsayımı. Öyle değil. Ve sorunu en başta üreten katmanı ele almadığınız sürece sorun geri döner. Her zaman geri döner.
Anladığım Şey
En derin sorunların — tedaviye yanıt vermeyen, her koşulda yinelenen, tıbbın adını koyamadığı ve terapinin ulaşamadığı sorunların — bu sistemlerin hiçbirinin dürüstçe ele almadığı bir kökü var.
Bu köken karmiktir. Dinsel bir tutum olarak değil. Doğrudan tanık olduğum bir şey olarak: varoluşa konulan şeyin, hiçbir tesadüfün açıklamadığı biçimlerde geri dönen kesin birikimi. İçimdeki mühendis bunu göz ardı edemedi. Örüntü fazla tutarlı, fazla isabetli, inanca ya da inançsızlığa fazla kayıtsızdı.
Bulduğum hiçbir kurum bu katmanı doğrudan ele almıyordu. Bazıları var olduğunu kabul ediyordu. Hiçbiri onunla dürüstçe çalışacak bir çerçeve kurmamıştı — hurafesiz, boş vaatler olmadan, ruhsal dünyanın büyük bölümünün gerçek sonuçların yerine koyduğu o gösteri olmadan.
Karar
Aralık 2021'de Himalayalar'dan dönüyordum ve Coimbatore'da mola verdim. Dağların yakınında, sabah havasında ayakta dururken bir şey yerine oturdu. Biliyordum — hiçbir yere gitmiyorum. Burada kalacağım. Bulamadığım şeyi kuracağım.
Hiç param yoktu. 2014'ten beri maaş almıyordum. Borçluydum. Toprak için ilk kapora ödemesini yaptığımda hesabımda ₹10,000 vardı — bir arkadaşımın kişisel masraflarım için verdiği para. Onu çektim ve kapora olarak verdim.
Sonrasında olanları planlamaya bağlayamam. Kaynaklar geldi. İnsanlar doğru anlarda ortaya çıktı. Üç ay içinde toprak güvenceye alındı. Onu izleyen aylarda, hiçbir şeyin olmadığı yerde bir yapı yükseldi. Kalacak yer tutamadığım için zaman zaman trenlerde uyuyan biri olmaktan — Velliangiri dağlarının yanında bir çiftliğin sahibi olmaya geçmiştim.
Bu, strateji ile kurulmadı. Netlik ile kuruldu.
İnşa Edilen Şey
Bhavani Aarogya Center, şu anda yürüyen şifa çalışmasıdır — tek bir anlayış üzerine kurulmuştur: eksiksiz şifa, tüm katmanların aynı anda ele alınmasını gerektirir. Fiziksel için Ayurveda. Enerjetik için Yoga. İkisinin de altında yatan için ritüel. Bu bir inziva merkezi ya da bir wellness hizmeti değildir. Sorunları, denedikleri her sistemden daha uzun ömürlü çıkmış insanlar için bir çerçevedir.
Naga Pratishtha bu toprakta tamamlandı. Yılan — bu gelenekteki en eski koruyucu enerji — burada kutsanmış ve mevcuttur. Bu küçük bir şey değildir. Bu toprağı, başlamayı bekleyen bir proje değil, etkin bir zemin olarak işaretler.
Sırada Sakthi Peetam'ın kendisi var. Bu toprak 64 Sakthi Peetam'ın tümünün kaynağını barındırır — bir parçasını değil, köken olayını. O çalışma tümüyle başka bir mertebededir ve Ağustos 2027'de başlayacak. İnsan hırsıyla inşa edilmiyor. Kozmos mümkün kıldıkça, adım adım açığa çıkarılıyor.
Bu Kimler İçin
Gevşemek isteyenler için değil. Eve bir anı olarak götürecek ruhsal bir deneyim arayanlar için değil.
Bu yer, konvansiyonel sistemlerin sunduklarının dibine varmış — tıp, terapi, alternatif şifa, ruhsal arayış — ve kökü ele alan hiçbir şey bulamamış insanlar içindir. Taşıdıkları şeyin, herhangi birinin teşhis edebildiğinden ya da ele alabildiğinden daha derine gittiğini bir yerde bilen insanlar için.
O insanlar bir vaat daha istemiyor. Orada gerçekte ne olduğu konusunda dürüstlük istiyorlar — ve onunla çalışabilecek bir çerçeve.
— Manimaran
Kurucu, Bhavani Sakthi Peetam