Sanatana Dharma

İnsanlar yasalarını durmadan değiştirir. Evren değiştirmez.

İnsan yasaları, gücü kimin elinde tuttuğuna, toplumun neyi onayladığına, bu yüzyılda neyin işine geldiğine göre kayar. Evrenin yasaları ise hiç yerinden kımıldamadı.

Sanatana Dharma o değişmeyen yasalara verilen addır. Bir din değil. Bir ritüel değil. Hiçbir kastın, topluluğun ya da geleneğin malı değil. Yalnızca tapınaklar ve âlimler için düşünülmüş değildi. Sabah uyanan ve nasıl yaşayacağını seçen her insan için düşünülmüştü. Çiftçi. Ebeveyn. Esnaf. Öğrenci.

Bu ilkeler hiçbir inisiyasyon, hiçbir guru, doğuştan gelen hiçbir ayrıcalık gerektirmez. Yalnızca tek bir şey isterler: onlara göre yaşayacak dürüstlüğü.

Dünyaya koyduğunuz şey geri döner. İlahi bir ödül ya da ceza olarak değil — sonuç olarak. Bu bir inanç değildir. Her insanın kendi hayatında tanık olduğu bir şeydir.

Dürüstlük üzerine kuran iş insanı istikrar bulur. Kestirmeler üzerine kuran, ayağının altındaki zeminin er geç kaydığını görür. Çocuklarını korkuyla yetiştiren ebeveyn karşılığında mesafe alır. Saygıyla yetiştiren saygı alır. İstisna aramayı bıraktığınız anda örüntü her yerdedir.

Bundan rüşvetle sıyrılamazsınız. Hiçbir ritüel defteri kapatmaz. Bir tapınağa yapılan hiçbir bağış birikmiş olanı silmez. Evren ödeme kabul etmez. Yalnızca gerçekte ne koyduğunuzu kaydeder.

Bazen dönüş hemen olmaz. Bazen yıllar alır. Bazen bir sonraki kuşağa geçer. Ama hesap her zaman doğrudur. Görünür bir nedeni olmayan acı, ne denerseniz deneyin yinelenen örüntü — bir nedeni vardır. Hesap kapanmamıştır. Hâlâ işlemektedir.

Karma budur. Ceza değil. Kesinlik.

Kendinize yalan söylediğinizi anlamanız için bir öğretmene ihtiyacınız yok. Zaten biliyorsunuz. Her insanın içinde o boşluğu kaydeden bir yan vardır — doğru olduğunu bildiğiyle kendine söylediği arasındaki, değer verdiği şeyle gerçekte nasıl yaşadığı arasındaki boşluk.

Her şeyin çürümeye başladığı yer o boşluktur. Gösterişli biçimde değil, bir anda değil — sessizce. Bir hata konusunda kendine dürüst olan kişi onu düzeltebilir. Onu gömen kişi düzeltemez. Gömülen şey yok olmaz. Birikir.

Bu, başkalarına itiraf etmekle ya da alenen dürüstlük sergilemekle ilgili değildir. Tümüyle özelde başlar. Sizinle bildiğiniz şey arasında. Verim vermeyen bir ürünü dürüstçe değerlendiren çiftçi, gelecek mevsim yöntemini değiştirebilir. Bunu bir başkasının suçu gibi gösteren, aynı biçimde eker ve aynı sonucu alır.

Kendine karşı dürüst olmak en temel ve en esaslı olandır. Diğer her şey bunun ardından gelir.

Size yapılmasına razı olamayacağınız şeyi başkasına yapmayın. Bu, en yalın ilkedir. Felsefe gerekmez. Her insan bunu zaten bilir.

İşte aldatılmayı kabul edemezsiniz. Öyleyse aldatmayın. Güvendiğiniz birinin size yalan söylemesini kabul edemezsiniz. Öyleyse yalan söylemeyin. Çocuğunuzun aşağılanmasını kabul edemezsiniz. Öyleyse başkasının çocuğunu aşağılamayın. Tek terazi. Eşit biçimde uygulanır. Herkese — kendinize de.

Bu yasalar doğrudan ayrımcılığa seslenir. Doğduğunuz yer yüzünden aşağı görülmeyi kabul edemiyorsanız — bir başkasını da doğduğu yer yüzünden aşağı göremezsiniz. Tek terazi. İstisnasız. Uygulandığı biçimiyle kast sistemi — bir kişinin doğumunu dokunulmaz, bir başkasınınkini yüceltilmiş kılan sistem — bu ilkeyi tümüyle çiğnedi. Onu din adına dayatanlar bu ebedi yasaları izlemiyorlardı. Onları çiğniyorlardı.

Neyi vaaz ediyorsanız onu yaşayın. Yoksa vaaz etmeyin.

Parasının kendisini sonuçtan muaf tuttuğuna inanan varlıklı kişi. Konumunun muaf tuttuğuna inanan güçlü kişi. Ritüellerinin muaf tuttuğuna inanan dindar kişi. Soyunun muaf tuttuğuna inanan yüksek doğumlu kişi.

Hiçbiri.

Yasalar, işlemeden önce banka hesabınıza, statünüze, kastınıza ya da unvanlarınıza bakmaz. Dünyaya konulan şey geri döner — krala ve çiftçiye eşit biçimde, guruya ve öğrenciye eşit biçimde, güçlüye ve sıradan olana eşit biçimde. Ayrıcalıklı bir kategori yoktur. Muafiyet penceresi yoktur.

Bunlar var olmuş en demokratik yasalardır. Siyasal anlamda değil — kozmik anlamda. Her insan onların altında eşit biçimde durur. Kimse onların üstünde değildir. Kimse erişemeyecekleri kadar aşağıda değildir.

Varoluşun yasaları önünde herkes eşittir. Mesele hep buydu.

Bu yasaların yaşanması hep böyle düşünülmüştü. Tapınaklarda değil. Nasıl konuştuğunuzda. Nasıl çalıştığınızda. Karşınızda duran insana nasıl davrandığınızda — kim olursa olsun.

Bütün bunları zaten biliyorsunuz. Hep biliyordunuz. Ebedi olmanın anlamı budur — bu yasalar icat edilmedi. Fark edildi.